Wiecie, co to jest Praca? Praca to jest wieś w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Wola Krzysztoporska. A oto inne ciekawe nazwy miejscowości, o których raczej nie wiedzą przeciętni Polacy. W województwie łódzkim znajdziecie jeszcze Wolę Cytrusową i Bujnego Księcia. Obok na Mazowszu są Paczuszki Duże, Łysobyki, jest Całowanie i Dyszobaba. Na Podlasiu istnieje Hultajewo, Kłopoty Stanisławy, Nałogi i Stare Niemyje; na Pomorzu Zachodnim – Nicponie, Piekło, Zdrada i Mała Przyjaźń. Na Kujawach jest Złe Mięso, wieś Teolog, są Swornegacie, Ciućmanije, Dolne Wymiary i Krzywe Kolano. I tak dalej. Polska jest krajem cudów toponimicznych!

„Wieczne odpoczywanie”… Jakie tam znowu odpoczywanie! Po śmierci dusza wraca do Energii Świata nazywanej Bogiem, czyli ma być włączona do prac związanych z podtrzymywaniem całokształtu istnienia, z dawaniem i odbieraniem życia, czynieniem cudów, zbawianiem, potępianiem i tak dalej. Nie będzie żadnego „wiecznego odpoczywania”, „wieczne odpoczywanie” to bujda.

Idę przez park ze słuchawkami na uszach. Mam w kieszonkowym radyjku Pulcinellę Strawińskiego. I nagle dostrzegam grupkę dresiarzy. Podają sobie butelkę, z ręki do ręki, nie przerywając marszu. Kiedy opróżnili szkło, rozbili je o mijane drzewo. I głośno zarechotali. Od razu pomyślałem, że o prawie przynależenia do cywilizacji powinny rozstrzygać egzaminy na człowieka, a tych, co nie zdali, odsyłałoby  się między bydlęta, do dżungli, czy do chlewa. To, że jacyś podludzie, barbarzyńcy pałętają się między nami i że posiadają pełnię praw obywatelskich, jest jedną  z większych bajek tak zwanej demokracji. Zasada dziedziczenia człowieczeństwa przez samo urodzenie wydaje mi się podobna do dziedziczenia szlachectwa przez urodzenie, z wszystkimi wadami tejże zasady. (Chińska szlachta, mandaryni przechodzili egzaminy państwowe, co było o wiele zdrowsze.) To, że niby wszyscy posiadamy „te same geny”, mało znaczy. Człowiek ewoluuje przede wszystkim w kulturze, nie w naturze. Dla cywilizacji liczy się nie genetyka, lecz memetyka: wyuczalna pamięć historyczna, zdolność do zachowania etycznego, znajomość symboli, sztuk, języków. (Wyraz memetyka wywiedziony został z angielskiego memory, „pamięć” i z greckiego mimesis, „naśladowanie”.) Identyczne z naszymi geny mają szympansy, w ponad 98 procentach. I co z tego? Jak na razie, małp nie wpuszcza się na salony.

W Polsce 5000 osób rocznie pada ofiarą motoryzacji. Dlaczego nikt tym ludziom nie postawi pomnika? Skąd tyle hałasu o pomnik dla 96 ofiar awiacji, nieudanego lotu tupolewa do Smoleńska? Ja w tym widzę antydemokratyzm. W obliczu śmierci, zwłaszcza tragicznej, wszyscy ludzie są równi.

Co ma sens? Sens mają rzeczy sensualne, zmysłowe, również te umysłowe, których da się plastycznie dotknąć myślą. Naturalnie sens (w rozumienia znaczenia) bywa rzeczą względną, syty nie zrozumie głodnego, jak mówi stare porzekadło, niewolnik – człowieka wolnego. Marzeniem niewolników jest targ, na którym można by sobie kupować panów.

Wyobraź sobie, że twoje komórki zaczęły sę domagać „dowodu na istnienie człowieka”… Tak jak ty domagasz się niezbitego „dowodu na istnienie Boga”!… Bóg, na którego wszyscy się składamy, też może być tylko jedną z komórek bóstwa wyższego rzędu. I tak w nieskończoność.

W Bibliotece Uniwersyteckiej wertowałem stare, XIX-wieczne gazety. Oto notka reklamowa z dziennika „Czas” z 20 marca 1856 roku:

        ŚWIADECTWO

Ja podpisany posiadam 6-cio letniego konia, który latoś na wiosnę kaszleć począł, a lecie coraz bardziej w tej słabości się rozniemagał – i mimo wszelakich środków używanych wydobrzeć nie mógł – a nawet ostatniemi czasy już nic żreć nie chciał, dychawiczał, a przy tym osępiał.

    Zadałem porajonego mi ODŻYW-PROSZKU z OBWODOWEJ LEKARNI KORNEBURSKIEJ, i na moje zadowolenie obaczyłem mego konia OD SZEŚCIU MIESIĘCY CIERPIĄCEGO, IŻ PRZYCHODZI DO SIEBIE.     

    To potwierdzam prawdogodnie –

Lebensdorf, 19 października 1855,

            Leopold Rausch, ekonom    

Kiedy przyjaciel uczyni ci co złego, powiedz: „Wybaczam, coś mi uczynił; ale żeś SOBIE to uczynił – jakże mógłbym ci wybaczyć?”

Życie jest zdrojem rozkoszy, ale tam, gdzie pije zeń motłoch, zatrute są wszystkie źródła.

Czymś szorstkim i łagodnym,

        czymś chamskim i czymś grzecznym,

Czymś swojskim i czymś dziwnym,

        czystym i wszetecznym,

Miejscem, gdzie błazen z mędrcem

        schadzki sobie czynią:

Tego wszystkiego jestem i pragnę być skrzynią,

Zarazem gołębicą i wężem i świnią!

                (wiersz przełożył Leopold Staff)

Ryk silników motocyklowych w środku nocy. Potem tłuczenie butelek i rechot chamskiej watahy. Obudziłem się, leżę i ćwiczę w myślach strzelanie do tych barbarzyńców za oknem. Następnie widzę jak staję przed sądem i tłumaczę, że działałem jedynie w obronie koniecznej. Wjechali prosto w mój sen, mówię, strzelając z rur wydechowych, więc i ja zacząłem do nich strzelać. To wszystko.

Świat jako wola i przedstawienie: Schopenhauer dowodzi tu między innymi (odwołując się do pism wedyjskich), że zabicie zabójcy nie powoduje żadnego przyrostu dobra w świecie, przeciwnie, dodaje tylko zło do zła. No dobrze, a co z bakteriami, zapytałbym? Mamy je zabijać, czy nie? Może z nimi tylko negocjować, albo je wręcz pokochać i raz na zawsze wykreślić antyseptykę z arsenału medycyny? …Filozofowie, z ich sądami uogólniającymi, z ich wytrychami intelektualnymi, które mają pasować do wszelkich zjawisk w kosmosie, bywają po prostu niemądrzy. Głupi-uczeni: ta kategoria jest nieprzemijająca.